Fora tudo isso, tudo bem.

    Ámame anarquista
                                frenéticamente
mentras desanudo e ceibo
o pano che enreda
                            a cabeleira
e libero o teu peito
                            xa sen freno
                                               xa sen senso
sempre cara a fronteira
                                   roxa e negra
e violeta
             ámame cara esquerda
cara a cara
                  cara a noite
                                    cara a ti
sempre cara ti mesma.
    Ámame anarquista
                                 mesmo contra ti mesma.

RODRÍGUEZ FER, C. “Ámame anaquista”. In: GUTIÉRREZ IZQUIERDO, R.; NAVAZA BLANCO, G.; RODRÍGUEZ GÓMEZ, L. Literatura Galega. Vigo, Edicións Xerais de Galícia, 1991.